O cego andante

Ábreme a portiña
ábreme o postigo
dame do teu lenzo
¡ai meu ben!
que veño ferido

Pois se vés ferido
vés a mala hora
que as miñas portiñas
¡ai meu ben!
non se abren agora

Miña nai esperte
nin tanto durmire
veña ouvir un cego
¡ai meu ben!
cantar e tanxire

E se il canta e pide
dálle pan e viño
dílle ó triste cego
¡ai meu ben!
que siga o camiño

Non quero o seu pan
nin quero o seu viño
quero que Rosiña
¡ai meu ben!
me ensine o camiño

Colle, ou Rosiña!
a roca e o liño
vai co triste cego
¡ai meu ben!
decirlle o camiño

Anda, ou Rosiña
máis outro pouquiño
son curto de vista
¡ai meu ben!
non vexo o camiño

De condes e duques
xa fun pretendida
e agora dun cego
¡ai meu ben!
véxome rendida